Let’s take a walk

และแล้ว วันที่ทุกคนรอคอย (แบบหวั่น หวั่น) ก็มาถึงค่ะ

วันที่สาวน้อยของเราเดินได้แล้วค่า

จากเดิมที่จะเดินไปไหนมาไหนจะต้องจูงมือใครก็ได้เดินไปด้วยกัน

(ขอเพียงแค่แตะปลายนิ้วก้อยก็ยังดี

สร้างความมั่นใจในการเดิน 555

ทำตัวเหมือนอาม่า (แม่หม่าม้า) ไม่มีผิด)

ตอนนี้ไม่ต้องแล้วค่ะ หนูไปของหนูเองได้แล้ว ไม่ง้อใครแล้ว

มันเริ่มจากว่า หม่าม้า ป้อนข้าวเย็น และอาบน้ำให้หนูเสร็จ

ก็ชวนหนูเดินไปเปิดเพลงฟังกัน

พอเปิดเพลงหนูก็เริ่มบรรเลงลีลายักย้ายส่ายสะโพกทันที

ดูจากการทรงตัวระหว่างเต้น หม่าม้าว่าหนูทำได้ดีทีเดียว

หม่าม้าเลยลองออกห่างหนูแล้วชักชวนให้หนูเดินมาหาหม่าม้า

หนูก็เดิน หม่าม้าก็ถอยออกห่างมาเรื่อย ๆ หนูก็เดินมาได้ไกลขึ้นเรื่อย ๆ ด้วย

พอรู้ว่าโดนแกล้ง ชักเริ่มงอแง 555

พอดีพี่กุ้งมาทำความสะอาดห้อง แล้วยกแผ่นรองคลานของหนูมาทำความสะอาด

คงประมาณอารมณ์หวงของของตัวเอง + อยากเล่นแผ่นรองคลานด้วย

เลยพยายามจะเข้าไปจับ โดยปล่อยมือหม่าม้าแล้วเดินดุ่ย ๆ

เข้าไปหาเจ้าแผ่นรองคลานเองเลย

บทจะเดินได้ก็เดินดุ่ย ๆ เลย เดินได้ไกลซะด้วย

พอป่าป๊ากลับมา หม่าม้าก็บอกให้หนูเดินไปหาป่าป๊าสิค่ะ

พอดีป่าป๊าหิ้วของเล่นชิ้นใหม่หนูกลับมาด้วย

หนูเลยยิ่งเดินเข้าไปหาอย่างรวดเร็วเลยหล่ะ 555

แล้วคืนนั้นหนูก็ไม่ยอมนอนเลย เดินเข้าห้องนั้น ออกห้องนี้

ร้อนวิชา เดินใหญ่เลย

คงสนุกและภูมิใจว่าต่อไปนี้สบายชั้นหล่ะ

จะไปไหนก็เดินได้แล้ว

แต่ก็ยังต้องอยู่ใกล้ ๆ หนู

เพราะหนูยังเดินเหมือนคนเมา เมา อยู่

จับกบไปหลายทีเหมือนกัน

ฝึกไปเรื่อย ๆ อีกไม่นานหนูก็จะวิ่งหนีทุกคนได้แล้วเนอะ

มาเดินเล่นกับหนูกันมั๊ยค่ะ.....

หนูอ่ะชอบไปเดินเล่นนอกบ้าน

แล้วก็ไปเด็ดดอกไม้ของบ้านอื่น ๆ เค้า

ชอบไปเด็ดใบมะกรูด แล้วเอามาดม

ให้คนโน้นคนนี้ดม ชื่นใจ 555

บ้านใดที่น้องพริมชอบไปเด็ดดอกไม้ใบหญ้า

ก็ขออภัยด้วยนะค่ะ อิ อิ

เดี๋ยวนี้หนูเริ่มทะเล้นมากขึ้น

(จากเดิมก็เป็นเด็กทะเล้นอยู่แล้ว ไม่รู้ได้เชื้อจากใคร

ป่าป๊ากับอากงกำลังถกเถียงกันอยู่)

หนูชอบเล่นซ่อนหา (ตอนเวลาอารมณ์ดีดี)

 หน้าตาสนุกสนานมากเวลาหาเจอ

ประมาณ ฮั่นแน่ !!! อยู่นี่เอง

พร้องส่งเสียง แฮ่....ซะดังเชียว